Pamiętnik Romea cz. 2

 20 V 1591 r.

Poszedłem do niej ostatniej nocy, przez mury, ogrody i straże przedrzeć się musiałem lecz dla tej panny grzechem by było tego nie uczynić. Przysięgałem jej miłość lecz trudno tej przysięgi będzie mi dotrzymać, bom ja Monteki, a ona Kapulet. Lecz dla miłości nazwiska się wyprę i ślub weźmiemy choćby potajemnie.

A gdy nas zmusić kto do rozłąki próbował będzie to ja się nie poddam i w szranki go zaciągnę. Jeśli ją stracę odszukam, a gdybym musiał do grobu za nią wejdę i zginę, ażeby ona żyć mogła.

Moja miłość do tej panny jest bezgraniczna i ponad życie moje.

Romeo